Yokluğun
Bir derin sızı gayri kalbimde
Ne dinmek biliyor
Ne de dineceğe benziyor
Kemiriyor içimi hissettirmeden
Yokluğun
Dağlıyor bedenimi
Kor ateşlere bassam da
Acımı içime gömüp haykırsam da
Gizlice eritiyor günler geçtikçe
Yokluğun
Ne kadar zor gelse de
Bu naçizane bedenime
Yine de vazgeçemem senden
Yokluğuna alışırım ama unutmaya asla
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder