LEYLA

Deniz mavisi gözlerinle
O masum gülüşünle
Bir anda tanıdık seni
Duyduk ki kaybolmuşsun
Dualarla ve inançla
Tüm insanlık seferber olmuş
Seni bulmak için
Dağlar, taşlar, dereler ...
Didik didik arandı
Günler sonra
Selalar yankılandı
Yer gök inledi
Senin ardından
Meğer seni kaybetmişiz
Koruyamamışız, alamamışız
O canilerin elinden
Affet bizi minik Leyla
Affet bizi güzeller güzeli
Kanatsız melek
Sen şimdi Rabbinin yanındasın
Acaba bizim insanlığımız nerede?

UMUTSUZ BEKLEYİŞ

Gözüme uyku girmiyor
Geleceksin diye
Zaman geçmek bilmiyor
Seni beklerken


Gündüz geceye dönmüyor
Haftalar aylara
Bir türlü geçit vermiyor
Sana kavuşmam için




Bekliyorum hep
Ama nafile
Hiç gelmeyecek gibi
Kavuşup birleşeceğimiz günler
Yalnızlıklar içinde
Kalacağım sanki
Ömrümün sonuna kadar.....

SENİ SEVİYORUM

Sensizliğe giden bütün yollarda
Senin adın yazılı
Her adımda gözyaşı
Her adımda sensizlik var

Hayalin gözlerimde
Kokun içimde
Sevgin kalbimde saklı

Kalbimin derinliklerinde canlanan aşkın
Dilimin ucuna geliveriyor
Ve dökülüyor adeta
Sensizlikte

Haykırıyorum
Seni seviyorum diye

HAYAT

Hayat gülmeyi öğretir derlerdi
Zaman geçtikçe
Ama öyle değilmiş
Gülmeyi unuttururmuş meğer
Zaman hep çalarmış en yakınlarını
Sevdiklerini ve umutlarını
Hep söndürürmüş
Sendeki aşkı
İçindeki masum çocuğu
Tertemiz duygularını
Ardı ardına bırakırmış
Acıları, kaybolan umutları
O masum bedenine

BIRAKAMAM

Bu hırçın yürek susar mı sanıyorsun
Hiçbirşeye aldırmadan
Bekleyeceğini mi sanırsın
Ey dilber

Sensizliğe mahkum mu olsun
Hiç haketmediği halde
Delicesine sevmesine rağmen
Bir çırpıda atsın mı?
İçindeki aşk kıvılcımını
Ve yüreğindeki kor ateşi
O kadar kolay mı sanırsın.
Bırakıp gitmeyi.

YAZMAKLA BİTMEZ

Yazmakla bitmez bu sayfalar
Yaşadığım herşeyi yazsamda
Aşklarımı, acılarımı, hüzünlerimi
Ve de kahrolası nice ayrılıkları
Nice haykırışları, nice umutsuzlukları

Yazmakla bitmez bu sayfalar
Tükenmeyen kalemim olsa da
Bu şiir aşkı bedenimi kaplamışken
Bitmez.

RÜYA

Ne güzeldir aşık olmak
Karşısına geçip gözlerinin içine bakmak
O an özgür hissedersin kendini
Hani olur ya
Masmavi okyanuslarda
Dalgalanıp gitmek istersin
Uçsuz bucaksız yerlere

Hele bir gülücük atarsa
Kanatlanıp uçmak istersin kuşlar gibi

Birde elini tutarsa
Sıcaklığını hissedersen
Uçarsın havalara

Ama bir uyanırsan bu pembe rüyadan
İşte o an yıkılırsın
Uçmak değil sürünmek istersin
Dalgalanıp gitmek değil kaskatı kesilmek istersin
Ve bağırırsın bırakma diye.

UMUT

Şu an bir uçurumun kenarındayım
Derdim sensizlik
Çarem ise sensin
Bir umut bekletiyor beni
Kulağımda sesin
Gözlerimde ise gözlerin var
Belki de bir daha göremeyeceğim
O güzel yüz
O masum bakışlar
Canlanıyor gözlerimde

Belki de bu son canlanıştır
Belki de umuda açılan kapıdır
Bunu kim bilebilir ki
Ne sen nede ben....

SENDE SEVİYOR MUSUN?

Karanlık yollarda yürürken
Gözlerim kararır birden
Ve sen aklıma gelirsin
Kapkara gözlerin
Kar beyaz tenin
Ve de aşk kokan bakışların

Nedendir bilmem
Aniden gözlerim yaşarır
Hıçkırıklara boğulurum
Acaba sende düşünüyor musun beni
Sende hıçkırıklara boğuluyor musun?
Sende seviyor musun beni?

KAYBETME

Karanlık bir köşede bekliyorum anlamsızca
Kalbim senin için çarpıyor
Gözlerim ise hep seni arıyor
Sen farketmeden

Seni sensiz yaşıyorum adeta
Bir hayalet gibi
Ne beni görmüşsün
Ne de kaçamak bakışlarımı
Sezdirmeden hep aynı duvarın dibinde
Yaşlanıyorum günler geçtikçe.

YOKLUĞUN

Yokluğun
Bir derin sızı gayri kalbimde
Ne dinmek biliyor
Ne de dineceğe benziyor
Kemiriyor içimi hissettirmeden

Yokluğun
Dağlıyor bedenimi
Kor ateşlere bassam da
Acımı içime gömüp haykırsam da
Gizlice eritiyor günler geçtikçe

Yokluğun
Ne kadar zor gelse de
Bu naçizane bedenime
Yine de vazgeçemem senden
Yokluğuna alışırım ama unutmaya asla

FERYAD-I İSYAN

Sensizlik uçurumunda
Sensizliğe mahkum olmuş
Bir derbeder feryadıyla
Sesleniyorum sana
Seslenmekten çok
Feryad-ı isyanım bu sana

Bu feryat ki kimsenin tatmadığı
Tatmakta istemediği
Aşkın, sevdanın, umudun feryadıdır.

Bilesin değerin çoktur gözümde
Bilesin bu isyan bu feryat sanadır.
Bilesin aşkına mahkum olmuş
Bir kalpten gelen sızıdır bu feryat.